জুবিন দৰ্শন

    জুবিন দৰ্শন:

✍️শুকমণি নাথ।

★হৃদয়ে শৰীৰটো চলোৱা আৰু দিমাগে পৃথিৱীখন চলোৱা।—জুবিন গাৰ্গ।

(যদি ঈশ্বৰ নাই, তেনেহলে আত্মাও নাই। আত্মা নাথাকিলে পুনৰ্জন্ম‌ও নাই। আৰু যদি পুনৰ্জন্ম নায়েই তেতিয়া‌হলে পাপ পুণ্যৰ মূল্য‌ই বা কি! মূল্য এনে নেকি? পুণ্য কৰিলে মানুহে আমাক মনত ৰাখিব আৰু অতি পুণ্য কৰিলে যুগে যুগে মনত ৰাখিব! যদি সেয়ে হয় তাতে আমাৰ নো কি লাভ হ'ব? কাৰণ আমি টো আত্মা নহয়; পুনৰ্জন্ম ল'ব পাৰা। নে কোনো সু দূৰদৃষ্টিসম্পন্ন জনে শৰীৰ আৰু মস্তিষ্কত পোৱা কষ্ট আৰু শান্তিৰ বাবে পাপ আৰু পুণ্য নামাকৰণ কৰিলে। যদি শান্তি বিচাৰে সকলোৰে লগত মিলি থাকক, সকলোৰে ভাল হোৱাতো কৰক। আৰু যত সকলোৱে শান্তি পায়, যিটো নকৰিলে কাৰোৰে কষ্ট নহয়; সেইটোৰ নামাকৰণ কৰে সত্য। সত্য‌ক স্বীকাৰ কৰিলে ধৰ্ম বুলি। ধৰ্ম‌ই হৈ পৰিল ন্যায়। ন্যায়ক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিলে জ্ঞানে। সেয়েহে হয়তো জুবিন গাৰ্গে কৈছিল নেকি? “হৃদয়ে শৰীৰটো চলোৱা আৰু দিমাগে পৃথিৱীখন চলোৱা।” দিমাগ অৰ্থাৎ জ্ঞানেই ভগৱান, হৃদয় হ'ল প্ৰেৰণা বুলিব পাৰোঁ নেকি? আকৌ যদি ঈশ্বৰ নাই আত্মা হে থাকিব পাৰে বুলি ভাবোঁ, তেনেহলে আত্মাক কোনে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছে? আত্মা টো অমৰ অবিনাশী। কোনো জীৱৰ আত্মাৰ পৰিসংখ্যা কেনেকৈ হ্ৰাস বা বৃদ্ধি হৈছে। যদি ভাবোঁ আত্মা এই প্ৰকৃতিত উপলব্ধ বিভিন্ন পদাৰ্থ বা মহাজাগতিকৰ বিক্ৰিয়া প্ৰতিক্ৰিয়া অথবা সংমিশ্ৰণৰ যোগেৰে বিভিন্ন জীৱ দেহৰ বাবে বিভিন্ন আত্মা জীৱ দেহৰ অনুকুল অনুসৰি সৃষ্টি হয়। কিন্তু ইয়াতে আমাৰ মন সন্তুষ্ট বা দৃঢ় সিদ্ধান্তত উপনীত হ'ব পাৰি জানো? কাৰণ তেতিয়া আমাৰ মনলৈ আকৌ প্ৰশ্ন নাহিবনে, যে বিজ্ঞান প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰে জীৱদেহৰ নষ্ট হ'ব ধৰা সকলো পদাৰ্থ যোগান ধৰিবলৈ সক্ষম হৈছে কিন্তু মৃত্যুৰ পিছত যিটো অৰ্থাৎ প্ৰাণ বায়ু দি জীয়াই দিব পাৰি সেইটো কিয় সম্ভৱ হোৱা নাই আজিকোপতি? নে বিজ্ঞান প্ৰযুক্তি বিদ্যা এতিয়াও বহু পিছ পৰি আছে। হয়তো এয়েই হ'ব পাৰে নেকি)?

★মোৰ কোনো জাতি নাই, মোৰ কোনো ধৰ্ম নাই, মোৰ কোনো ভগৱান নাই। মই মুক্ত, ময়ে কাঞ্চনজংঘা। মানুহক দুখ দি ইশ্বৰক পূজা কৰি লাভ নাই। দুখী জনৰ মুখত হাহি বিৰিঙাব পাৰিলেই ইশ্বৰক সেৱা কৰা হয়।—জুবিন গাৰ্গ।

(অৰ্থাৎ তেওঁ মানুহ আৰু ধৰ্মক বিভাজন কৰি নিদিষ্টকৈ ভগৱানক বিচাৰি স্বাৰ্থপৰ হ'ব বিচৰা নাই। তেওঁ দাসত্ববিহীন উচ্চ ভাৱনাৰ। আৰু তেওঁ বুজাব বিচাৰিছে সমস্ত ভূততে ব্যাপ্তি আছে হৰি যেতিয়া, সকলো জীৱকে সমান চকুৰে চাই মৰম, দয়া, সহায় কৰি সুখ দিব পাৰিলেই ঈশ্বৰক সেৱা কৰা বুজায়)।

★জুবিন গাৰ্গ লৈ প্ৰশ্ন: জুবিন গাৰ্গ হৈ আপুনি, জুবিন গাৰ্গ হিচাপে অনুভৱ কি? জুবিন গাৰ্গৰ উত্তৰ: শূণ্যতা। সকলো পাইও শেষত শূণ্য হ'ব লাগিব।—জুবিন গাৰ্গ।

(অৰ্থাৎ মানুহে মান, সম্পদ য'ত যি আৰ্জন কৰিলেও শেষত সকলো ইয়াতেই এৰি যাব লাগিব শূণ্যতাৰে। ভালৰো ফলাফল ইয়াতে পাব বেয়াৰো ফলাফল ইয়াতে পাব)।

★মই আগতে হাঁহ খাইছিলো। পোহা পিছত খাবলৈ বাদ দিলো। মৰম সোমালে খাব নোৱাৰি।—জুবিন গাৰ্গ।

(অৰ্থাৎ সকলো প্ৰাণীকে মৰম কৰিব লাগে। মৰমে দয়াৰ উদ্ভৱ কৰে)।

★মই প্ৰত্যেক দহ বছৰৰ মুৰে মুৰে গানৰ ভাষা change কৰিছোঁ। লিখাৰ ধৰণ change কৰিছোঁ, musicৰ ধৰণ change কৰিছোঁ। সময়ৰ লগে লগে নিজকে change কৰিব লাগে। যি change কৰিব নাজানে সি নাইকীয়া হৈ যায়। মুঠতে নদীৰ দৰে হ'ব লাগে। পুখুৰীৰ দৰে নহয়।—জুবিন গাৰ্গ।

(অৰ্থাৎ সময়ৰ লগত নিজক মিলাই যাব লাগে। নিজৰ লগত সময়ক মিলাবলৈ অযথা চেষ্টা কৰিব নালাগে)।                                        

★জীৱনটো এটা যাত্ৰা হয়। মই ইমান ধাৰ্মিক মানুহো নহয়। মোক agnostic (অজ্ঞেয়বাদী) বুলি কয়। যদিও ম‌ই কোনো ধৰ্মক disrespect (অসন্মান) নকৰোঁ। সময়টো main বস্তু। সময়ে লৈ গৈ থাকে। time is the big factor. মই আটাইতকৈ ভয় কৰা বস্তুটোৱে হৈছে সময়। পৃথিৱীৰ একো বস্তু লৈ ভয় নকৰোঁ। সময়ে কি কৰি দিয়ে কোনো ঠিক নাই।—জুবিন গাৰ্গ।

(অৰ্থাৎ বিনাশ সকলোৰে থাকে। আৰু সেয়া সময়ে হে জানে বিনাশ কেতিয়া হ'ব)।